2191_1. Hadis
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اشْتَكَى مِنَّا إِنْسَانٌ مَسَحَهُ بِيَمِينِهِ ثُمَّ قَالَ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . فَلَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَقُلَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ لأَصْنَعَ بِهِ نَحْوَ مَا كَانَ يَصْنَعُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاجْعَلْنِي مَعَ الرَّفِيقِ الأَعْلَى " . قَالَتْ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا هُوَ قَدْ قَضَى .
Bize Züheyr b. Harb ve İshâk b. İbrâhîm anlattılar. İshâk: “Bize haber verdi”, Züheyr —lafız onundur— ise: “Bize anlattı” dedi. [Onlar] Cerîr’den; o el-A’meş’ten; o Ebü’d-Duhâ’dan; o Mesrûk’tan; o da Âişe’den [naklettiler]. [Âişe] şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, bizden bir insan rahatsızlandığında [onu] sağ eliyle sığazlar ve sonra: “Ey insanların rabbi! Hastalığı gider, şifa ver! Şifayı veren ancak sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Öyle bir şifa ver ki hiçbir hastalık bırakmasın” buyururdu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem hastalanıp [durumu] ağırlaşınca, onun [kendisi için] yaptığı gibi yapmak üzere elini tuttum. [Ancak o] elini elimden çekip aldı ve sonra: “Allah’ım! Beni bağışla ve beni Refîk-i A’lâ’ya [en yüce dosta] ulaştır” buyurdu. [Âişe] dedi ki: Bakmaya gittiğimde bir de ne göreyim; ruhunu teslim etmişti.