2191_6. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَرْقِي بِهَذِهِ الرُّقْيَةِ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ بِيَدِكَ الشِّفَاءُ لاَ كَاشِفَ لَهُ إِلاَّ أَنْتَ " .
Bize Ebû Bekir b. Ebû Şeybe ve Ebû Küreyb de anlattılar —lafız Ebû Küreyb’indir—. Dediler ki: Bize İbn Nümeyr anlattı; bize Hişâm, babasından; o da Âişe’den [naklettiğine göre]; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şu rukye [dua] ile tedavi ederdi [yerqî]: “Ey insanların rabbi! Hastalığı gider, şifa senin elindedir. Onu senden başka giderecek [kâşif] yoktur.”