389_3. Hadis
حَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا رَوْحٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، قَالَ أَرْسَلَنِي أَبِي إِلَى بَنِي حَارِثَةَ - قَالَ - وَمَعِي غُلاَمٌ لَنَا - أَوْ صَاحِبٌ لَنَا - فَنَادَاهُ مُنَادٍ مِنْ حَائِطٍ بِاسْمِهِ - قَالَ - وَأَشْرَفَ الَّذِي مَعِي عَلَى الْحَائِطِ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لأَبِي فَقَالَ لَوْ شَعَرْتُ أَنَّكَ تَلْقَى هَذَا لَمْ أُرْسِلْكَ وَلَكِنْ إِذَا سَمِعْتَ صَوْتًا فَنَادِ بِالصَّلاَةِ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ الشَّيْطَانَ إِذَا نُودِيَ بِالصَّلاَةِ وَلَّى وَلَهُ حُصَاصٌ " .
Ümeyye b. Bistâm bana tahdis etti; Yezîd -yani İbn Züray‘- bize tahdis etti; Ravh bize tahdis etti; [o da] Süheyl’den [naklederek]; dedi ki: Babam beni Benî Hârise’ye gönderdi. -Dedi ki:- Yanımda bizim bir kölemiz -veya bir arkadaşımız- vardı. Bir bahçeden bir münadi ona ismiyle seslendi. -Dedi ki:- Yanımdaki kişi bahçeye baktı fakat hiçbir şey görmedi. Bunu babama zikrettim. Dedi ki: “Senin bununla karşılaşacağını bilseydim seni göndermezdim. Lakin bir ses işittiğin zaman namaz için nida et. Çünkü ben Ebû Hureyre’yi, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den hadis naklederken işittim ki, o şöyle buyurdu: ‘Şüphesiz şeytan, namaz için nida edildiği zaman yellenerek arkasını dönüp kaçar.’”