410_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " آمِينَ " .
Yahyâ b. Yahyâ bize tahdis etti; dedi ki: Mâlik’e okudum; [o da] İbn Şihâb’dan; [o da] Saîd b. Müseyyeb ve Ebû Seleme b. Abdurrahman’dan [naklederek]. O ikisi ona Ebû Hureyre’den haber vermişler ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İmam {âmin} dediği zaman siz de {âmin} deyin. Çünkü kimin {âmin} demesi meleklerin {âmin} demesine muvafık düşerse, geçmiş günahları bağışlanır.” İbn Şihâb dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem {âmin} derdi.