468_1. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ أَبِي الْعَاصِ الثَّقَفِيُّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " أُمَّ قَوْمَكَ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي شَيْئًا . قَالَ " ادْنُهْ " . فَجَلَّسَنِي بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ فِي صَدْرِي بَيْنَ ثَدْيَىَّ ثُمَّ قَالَ " تَحَوَّلْ " . فَوَضَعَهَا فِي ظَهْرِي بَيْنَ كَتِفَىَّ ثُمَّ قَالَ " أُمَّ قَوْمَكَ فَمَنْ أَمَّ قَوْمًا فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمُ الْكَبِيرَ وَإِنَّ فِيهِمُ الْمَرِيضَ وَإِنَّ فِيهِمُ الضَّعِيفَ وَإِنَّ فِيهِمْ ذَا الْحَاجَةِ وَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ وَحْدَهُ فَلْيُصَلِّ كَيْفَ شَاءَ " .
Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr bize tahdis etti; babam bize tahdis etti; Amr b. Osman bize tahdis etti; Mûsâ b. Talha bize tahdis etti; Osman b. Ebî’l-Âs es-Sekafî bana tahdis etti ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona: “Kavmine imamlık yap” buyurdu. [Osman] dedi ki: “Ey Allah’ın Resulü! Ben kendimde bir şey hissediyorum” dedim. “Yaklaş” buyurdu. Beni önüne oturttu, sonra elini göğsümün üzerine koydu. Sonra: “Dön” buyurdu ve elini sırtıma, iki omuzumun arasına koydu. Sonra şöyle buyurdu: “Kavmine imamlık yap. Kim bir kavme imamlık yaparsa hafifletsin. Çünkü onların içinde yaşlı olan, hasta olan, zayıf olan ve ihtiyaç sahibi olan vardır. Sizden biriniz tek başına kıldığında ise dilediği gibi kılsın.”