2288. Hadis
قَالَ مُسْلِمٌ وَحُدِّثْتُ عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، وَمِمَّنْ، رَوَى ذَلِكَ، عَنْهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَرَادَ رَحْمَةَ أُمَّةٍ مِنْ عِبَادِهِ قَبَضَ نَبِيَّهَا قَبْلَهَا فَجَعَلَهُ لَهَا فَرَطًا وَسَلَفًا بَيْنَ يَدَيْهَا وَإِذَا أَرَادَ هَلَكَةَ أُمَّةٍ عَذَّبَهَا وَنَبِيُّهَا حَىٌّ فَأَهْلَكَهَا وَهُوَ يَنْظُرُ فَأَقَرَّ عَيْنَهُ بِهَلَكَتِهَا حِينَ كَذَّبُوهُ وَعَصَوْا أَمْرَهُ " .
Müslim dedi ki: Bana Ebû Üsâme’den naklen haber verildi; —bu hadisi ondan (Ebû Üsâme’den) rivayet edenlerden biri de İbrâhîm b. Saîd el-Cevherî’dir—; (o) bize Ebû Üsâme’den; o Büreyd b. Abdullah’tan; o Ebû Bürde’den; o da Ebû Mûsâ’dan; o da Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklettiğine göre] şöyle buyurmuştur: “Allah Azze ve Celle kullarından bir ümmete rahmet etmeyi dilediğinde, o ümmetin peygamberinin ruhunu onlardan önce kabzeder; onu o ümmet için (âhirette) bir öncü (ferat) ve bir selef yapar. Bir ümmetin helakını dilediğinde ise; o ümmeti peygamberleri (henüz) hayattayken cezalandırır. Peygamberleri bakıp dururken o ümmeti helak eder. (O peygamberi) yalanladıkları ve emrine isyan ettikleri için, onların helakıyla o peygamberin gözünü aydın eder.”