Faziletler Kitabı

Müslim · Sahih-i Müslim (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

2327_4. Hadis

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَمْرَيْنِ أَحَدُهُمَا أَيْسَرُ مِنَ الآخَرِ إِلاَّ اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ ‏.‏

Bize Osmân b. Ebû Şeybe anlattı; bize Cerîr, Muğîre’den; o Ebû Vâil’den [naklettiğine göre]; Abdullah [b. Mes’ud] şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ben sizin Havz başına (önceden gidip bekleyen) öncünüzüm. Sizden bir takım adamlar (gelip) yanıma yükseltilecekler. Sonra benden (uzaklaştırılıp) çekilip götürülecekler (leyuhte-lecünne). Bunun üzerine ben: «Rabbim! Onlar benim ashabımdır!» diyeceğim. Bana: «Sen, onların senden sonra neler ortaya çıkardıklarını (bi’datlarını/amellerini) bilemezsin!» buyurulacak.”