2356_1. Hadis
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمْرًا فَتَرَخَّصَ فِيهِ فَبَلَغَ ذَلِكَ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِهِ فَكَأَنَّهُمْ كَرِهُوهُ وَتَنَزَّهُوا عَنْهُ فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ " مَا بَالُ رِجَالٍ بَلَغَهُمْ عَنِّي أَمْرٌ تَرَخَّصْتُ فِيهِ فَكَرِهُوهُ وَتَنَزَّهُوا عَنْهُ فَوَاللَّهِ لأَنَا أَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً " .
Bize Züheyr b. Harb anlattı; bize Cerîr, el-A’meş’ten; o Ebû’d-Duha’dan; o Mesrûk’tan; o da Âişe’den [nakletti]. (Aişe) şöyle demiştir: ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir iş yaptı ve onda (uygulama kolaylığı sağlayarak) ruhsat tanıdı. Bu durumun haberi ashabından bazı kimselere ulaştığında, sanki bunu (takvaya aykırı gibi görüp) hoş karşılamadılar ve ondan uzak durdular. Bu durum Resûlullah'a ulaşınca bir hutbe okumak üzere ayağa kalktı ve şöyle buyurdu: «Kendilerine ulaştığı halde benim yaptığım ve ruhsat tanıdığım bir işi hoş karşılamayıp ondan kaçınan o kimselere ne oluyor? Allah’a yemin ederim ki ben, Allah’ı onlardan çok daha iyi bilirim ve O’ndan en çok korkanlarıyım!»’