2389_1. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، وَأَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالَ أَبُو الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ وُضِعَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَلَى سَرِيرِهِ فَتَكَنَّفَهُ النَّاسُ يَدْعُونَ وَيُثْنُونَ وَيُصَلُّونَ عَلَيْهِ قَبْلَ أَنْ يُرْفَعَ وَأَنَا فِيهِمْ - قَالَ - فَلَمْ يَرُعْنِي إِلاَّ بِرَجُلٍ قَدْ أَخَذَ بِمَنْكِبِي مِنْ وَرَائِي فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ عَلِيُّ فَتَرَحَّمَ عَلَى عُمَرَ وَقَالَ مَا خَلَّفْتَ أَحَدًا أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أَلْقَى اللَّهَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ مِنْكَ وَايْمُ اللَّهِ إِنْ كُنْتُ لأَظُنُّ أَنْ يَجْعَلَكَ اللَّهُ مَعَ صَاحِبَيْكَ وَذَاكَ أَنِّي كُنْتُ أُكَثِّرُ أَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " جِئْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَدَخَلْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَخَرَجْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ " . فَإِنْ كُنْتُ لأَرْجُو أَوْ لأَظُنُّ أَنْ يَجْعَلَكَ اللَّهُ مَعَهُمَا .
Bize Saîd b. Amr el-Eş’asî, Ebû’r-Rebî’ el-Atekî ve Ebû Küreyb Muhammed b. el-Alâ anlattılar -lafız Ebû Küreyb’indir-. Ebû’r-Rebî’: “Bize anlattı.”, diğer ikisi ise: “Bize İbnü’l-Mübârek haber verdi.” dediler. Ömer b. Saîd b. Ebî Hüseyn’den; İbn Ebî Müleyke’den; dedi ki: İbn Abbas’ı şöyle derken işittim: “Ömer b. el-Hattâb [vefat edince] teneşirine konulmuştu. İnsanlar onun etrafını sarmış, [cenazesi] kaldırılmadan önce ona dua ediyor, onu sena ediyor ve ona rahmet diliyorlardı. Ben de aralarındaydım. Derken aniden arkamdan birinin omzumu tuttuğunu fark ettim; dönüp baktığımda onun Ali olduğunu gördüm. [Ali], Ömer’e rahmet diledi ve şöyle dedi: ‘Geride, ameli gibi bir amelle Allah’ın huzuruna çıkmayı senden daha çok istediğim hiç kimse bırakmadın. Vallahi, Allah’ın seni mutlaka iki arkadaşınla beraber kılacağını düşünürdüm. Çünkü ben Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in çok kereler: “Ben, Ebû Bekir ve Ömer geldik; ben, Ebû Bekir ve Ömer girdik; ben, Ebû Bekir ve Ömer çıktık.” buyurduğunu duyardım. İşte bu sebeple Allah’ın seni onlarla beraber kılacağını umuyor -veya düşünüyordum-.’”