2415_1. Hadis
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ نَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لِكُلِّ نَبِيٍّ حَوَارِيٌّ وَحَوَارِيَّ الزُّبَيْرُ " .
Bana Amr en-Nâkid anlattı; bize Süfyân b. Uyeyne anlattı; Muhammed b. el-Münkedir’den; Câbir b. Abdullah’ı şöyle derken işittim: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem Hendek günü insanları [görev almak üzere] davet etti; Zübeyr hemen öne atıldı. Sonra onları tekrar davet etti; yine Zübeyr öne atıldı. Sonra bir kez daha davet etti; yine Zübeyr öne atıldı. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: “Her peygamberin bir havarisi vardır; benim havarim de Zübeyr’dir.” buyurdu.