2416_1. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ الْخَلِيلِ، وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ مُسْهِرٍ، قَالَ إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَعُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، يَوْمَ الْخَنْدَقِ مَعَ النِّسْوَةِ فِي أُطُمِ حَسَّانٍ فَكَانَ يُطَأْطِئُ لِي مَرَّةً فَأَنْظُرُ وَأُطَأْطِئُ لَهُ مَرَّةً فَيَنْظُرُ فَكُنْتُ أَعْرِفُ أَبِي إِذَا مَرَّ عَلَى فَرَسِهِ فِي السِّلاَحِ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ . قَالَ وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لأَبِي فَقَالَ وَرَأَيْتَنِي يَا بُنَىَّ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ جَمَعَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ أَبَوَيْهِ فَقَالَ " فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي " .
Bize İsmâil b. el-Halîl ve Süveyd b. Saîd anlattılar; her ikisi de İbn Müshir’den rivayet ettiler. İsmâil: “Bize Ali b. Müshir haber verdi.” dedi. Hişâm b. Urve’den; babasından; Abdullah b. ez-Zübeyr’den; dedi ki: “Hendek günü ben ve Ömer b. Ebî Seleme, Hassân’ın kalesinde kadınlarla beraber bulunuyorduk. [Dışarıyı görebilmek için] bazen o benim için eğilir ben bakardım, bazen de ben onun için eğilir o bakardı. Babam Zübeyr, atı üzerinde silahlı bir halde Benî Kureyza’ya doğru giderken onu tanırdım.” Abdullah b. Urve, Abdullah b. ez-Zübeyr’den naklederek şöyle dedi: “Ben bu durumu babama söyledim. Babam: ‘Evladım, beni gerçekten gördün mü?’ dedi. Ben de: ‘Evet.’ dedim. Bunun üzerine babam: ‘Vallahi, o gün Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem anne ve babasını benim için bir arada zikrederek: “Anam babam sana feda olsun!” buyurmuştu.’ dedi.”