2455. Hadis
حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ، اللَّهِ عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَدْخُلُ عَلَى أَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ عَلَى أَزْوَاجِهِ إِلاَّ أُمِّ سُلَيْمٍ فَإِنَّهُ كَانَ يَدْخُلُ عَلَيْهَا فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ " إِنِّي أَرْحَمُهَا قُتِلَ أَخُوهَا مَعِي " .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; bize Ebû’l-Ahvas anlattı; Ebû İshâk’tan; Ebû’l-Ahvas’tan; dedi ki: Ben, Ebû Musa ve Huzeyfe, Abdullah [b. Mes’ûd]’un yanına geldik. Ebû Musa: “Sen ilimde öne geçtin; oysa benim yaşım da büyüktür, arkadaşlığım (sahabeliğim) da eskidir.” dedi. Abdullah: “Evet [öyledir]; lakin sizler [huzura girmekten] men edildiğinizde ben girerdim, siz yokken ben [huzurda] hazır bulunurdum.” dedi.