2527_6. Hadis
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ الأَوْدِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ مَخْلَدٍ - حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، - وَهُوَ ابْنُ بِلاَلٍ - حَدَّثَنِي سُهَيْلٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِ حَدِيثِ مَعْمَرٍ هَذَا سَوَاءً .
Bana Ahmed b. Osman b. Hakîm el-Evdî anlattı; bize Hâlid —yani İbn Mahled— anlattı; bana Süleyman —ki o İbn Bilâl’dir— anlattı; bana Süheyl haber verdi; babasından; Ebu Hureyre’den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den; bu Ma'mer’in hadisinin aynısını rivayet etti.