2591_1. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - وَهُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ - عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، يَقُولُ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ، أَنَّ رَجُلاً، اسْتَأْذَنَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " ائْذَنُوا لَهُ فَلَبِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ أَوْ بِئْسَ رَجُلُ الْعَشِيرَةِ " . فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ أَلاَنَ لَهُ الْقَوْلَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ لَهُ الَّذِي قُلْتَ ثُمَّ أَلَنْتَ لَهُ الْقَوْلَ قَالَ " يَا عَائِشَةُ إِنَّ شَرَّ النَّاسِ مَنْزِلَةً عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ وَدَعَهُ أَوْ تَرَكَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ فُحْشِهِ " .
Bize Kuteybe b. Said, Ebu Bekir b. Ebi Şeybe, Amr en-Nâkid, Züheyr b. Harb ve İbn Numeyr anlattı; hepsi İbn Uyeyne’den —ki lafız Züheyr’e aittir—; Dedi ki: Bize Süfyan —ki o İbn Uyeyne’dir— anlattı; İbnü’l-Münkedir’den; Urve b. Zübeyr’i şöyle derken işitmiş: Bana Aişe anlattı; dedi ki: Bir adam Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in huzuruna girmek için izin istedi. [Peygamber]: “Ona izin verin. O, aşiretin ne kötü oğludur —veya— aşiretin ne kötü adamıdır!” buyurdu. Adam yanına girince ona yumuşak söz söyledi. Aişe dedi ki: Ben de: “Ey Allah’ın Resulü! Onun hakkında söylediğini söyledin, sonra da ona yumuşak söz mü söyledin?” dedim. Buyurdu ki: “Ey Aişe! Kıyamet gününde Allah katında konumu en kötü olan insan, şerrinden sakınılarak insanların terk ettiği kimsedir.”