2602_3. Hadis
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنِّي اشْتَرَطْتُ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ أَىُّ عَبْدٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ سَبَبْتُهُ أَوْ شَتَمْتُهُ أَنْ يَكُونَ ذَلِكَ لَهُ زَكَاةً وَأَجْرًا " .
Bana Hârûn b. Abdullâh ile Haccâc b. eş-Şâir anlattılar; dediler ki: Bize Haccâc b. Muhammed anlattı; dedi ki: İbn Cüreyc dedi ki: Bana Ebü'z-Zübeyr haber verdi ki, o Câbir b. Abdullâh'ı şöyle derken işitmiş: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “Ben ancak bir beşerim. Rabbim Azze ve Celle ile şunu şart koştum: Müslümanlardan hangi kula söversem veya onu azarlarsam, bunun onun için bir arınma ve ecir olmasını.”