2614_3. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ أَمَرَ رَجُلاً كَانَ يَتَصَدَّقُ بِالنَّبْلِ فِي الْمَسْجِدِ أَنْ لاَ يَمُرَّ بِهَا إِلاَّ وَهُوَ آخِذٌ بِنُصُولِهَا . وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ كَانَ يَصَّدَّقُ بِالنَّبْلِ .
Bize Kuteybe b. Said anlattı; dedi ki: Bize Leys anlattı. (H) Ve bize Muhammed b. Rumh anlattı; dedi ki: Bize Leys haber verdi; Ebu’z-Zübeyr’den; Cabir’den; [anlattığına göre] o, mescitte ok sadakası veren bir adama, [okların] uçlarını tutmadan onlarla geçmemesini emretti. İbn Rumh: “Ok sadakası veriyordu,” dedi.