2632_2. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بْنُ عُيَيْنَةَ ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَابْنُ، رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ، . بِإِسْنَادِ مَالِكٍ وَبِمَعْنَى حَدِيثِهِ إِلاَّ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " فَيَلِجَ النَّارَ إِلاَّ تَحِلَّةَ الْقَسَمِ " .
Bize Ebû Bekr b. Ebû Şeybe, Amr en-Nâkid ve Züheyr b. Harb anlattılar; dediler ki: Bize Süfyân b. Uyeyne anlattı. (Tahvil) Bize Abd b. Humeyd ve İbn Râfi' de anlattılar; onlar Abdurrezzâk'tan; bize Ma'mer haber verdi; her ikisi de ez-Zührî'den; Mâlik'in isnadı ile onun [yukarıdaki] hadisinin manasında [rivayet ettiler]. Ancak Süfyân'ın hadisinde: '[Allah'ın yemini yerini bulacak kadar olan süre hariç] ateşe girmiş olur' [ifadesi geçmektedir].