2647_3. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ جَالِسًا وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ بِهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ نَفْسٍ إِلاَّ وَقَدْ عُلِمَ مَنْزِلُهَا مِنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلِمَ نَعْمَلُ أَفَلاَ نَتَّكِلُ قَالَ " لاَ . اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ " . ثُمَّ قَرَأَ { فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى} إِلَى قَوْلِهِ { فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى}
Bize Ebû Bekr b. Ebû Şeybe, Züheyr b. Harb ve Ebû Saîd el-Eşecc anlattılar; dediler ki: Bize Vekî' anlattı. (Tahvil) Bize İbn Nümeyr de anlattı; bize babam anlattı; [onunla birlikte] bize el-A'meş anlattı. (Tahvil) Bize Ebû Küreyb de anlattı —lafız onundur—; bize Ebû Muâviye anlattı; [o da] el-A'meş'ten; o, Sa'd b. Ubeyde'den; o, Ebû Abdurrahmân es-Sülemî'den; o da Ali'den [naklederek] anlattı; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir gün oturuyordu. Elinde yere bir şeyler çizdiği [toprağı dürttüğü] bir çöp [çubuk] vardı. Başını kaldırıp şöyle buyurdu: "Sizden, cennet veya cehennemdeki yeri bilinmeyen hiçbir kimse yoktur." [Sahabeler]: "Ya Resulullah! Öyleyse biz ameli bırakıp [hakkımızdaki yazıya] güvenip dayanmayalım mı?" diye sordular. [Resulullah]: "Hayır! Siz amel edin; çünkü herkes ne için yaratıldıysa ona [giden yol] kendisine kolaylaştırılmıştır" buyurdu ve sonra: "Kim verir ve korunursa ve en güzeli tasdik ederse..." ayetinden "...biz ona en zor olanı kolaylaştırırız" [el-Leyl, 92/5-10] kavline kadar okudu.