2704_3. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، أَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ يَصْعَدُونَ فِي ثَنِيَّةٍ - قَالَ - فَجَعَلَ رَجُلٌ كُلَّمَا عَلاَ ثَنِيَّةً نَادَى لاَ إِلَهَ إِلاَ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ - قَالَ - فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكُمْ لاَ تُنَادُونَ أَصَمَّ وَلاَ غَائِبًا " . قَالَ فَقَالَ " يَا أَبَا مُوسَى - أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ - أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى كَلِمَةٍ مِنْ كَنْزِ الْجَنَّةِ " . قُلْتُ مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ " .
Bize Ebu Kâmil Fudayl b. Hüseyin anlattı; bize Yezid —yani İbn Zürey’— anlattı; bize Teymî anlattı; Ebu Osman’dan; Ebu Musa’dan; [anlattığına göre] onlar Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraberlerdi ve bir tepeye çıkıyorlardı. Bir adam, her tepeye çıktığında: “Lâ ilâhe illallâh vallâhu ekber” diye bağırıyordu. Bunun üzerine Nebiyyullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Şüphesiz siz sağır birine veya uzakta olan birine seslenmiyorsunuz,” buyurdu. Sonra: “Ey Ebu Musa! —veya: ey Abdullah b. Kays!— Sana cennet hazinesinden bir sözü göstereyim mi?” dedi. Ben: “O nedir ey Allah’ın Resulü?” dedim. Buyurdu ki: “Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh.”