2707. Hadis
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنِي سُمَىٌّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ سُوءِ الْقَضَاءِ وَمِنْ دَرَكِ الشَّقَاءِ وَمِنْ شَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ وَمِنْ جَهْدِ الْبَلاَءِ . قَالَ عَمْرٌو فِي حَدِيثِهِ قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ أَنِّي زِدْتُ وَاحِدَةً مِنْهَا .
Bana Amr en-Nâkid ve Züheyr b. Harb anlattı; dediler ki: Bize Süfyan b. Uyeyne anlattı; bana Sümey anlattı; Ebu Salih’ten; Ebu Hureyre’den; [anlattığına göre] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem; kötü kaderden, bedbahtlığın yetişmesinden, düşmanların sevinmesinden ve belanın şiddetinden Allah’a sığınırdı. Amr kendi hadisinde şunu ekledi: Süfyan: “Bunlardan birini benim eklemiş olmamdan şüphe ediyorum,” dedi.