539_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كُنَّا نَتَكَلَّمُ فِي الصَّلاَةِ يُكَلِّمُ الرَّجُلُ صَاحِبَهُ وَهُوَ إِلَى جَنْبِهِ فِي الصَّلاَةِ حَتَّى نَزَلَتْ { وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ} فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ وَنُهِينَا عَنِ الْكَلاَمِ .
Yahya b. Yahya bize haber verdi [ve] dedi ki: Huşeym bize İsmail b. Ebi Halid'den; [o] El-Haris b. Şubeyl'den; [o] Ebu Amr eş-Şeybâni'den; [o da] Zeyd b. Erkam'dan [naklederek] haber verdi. [Zeyd] dedi ki: “Namazda konuşurduk; [öyle ki] kişi namazdayken yanındaki arkadaşıyla konuşurdu. Nihayet: { وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ } “...Allah için boyun eğerek (itaatle) durun.” [ayeti] indi. Bunun üzerine bize susmamız emredildi ve konuşmaktan nehyedildik.”