575_2. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رُبَّمَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْقُرْآنَ فَيَمُرُّ بِالسَّجْدَةِ فَيَسْجُدُ بِنَا حَتَّى ازْدَحَمْنَا عِنْدَهُ حَتَّى مَا يَجِدُ أَحَدُنَا مَكَانًا لِيَسْجُدَ فِيهِ فِي غَيْرِ صَلاَةٍ .
Bize Ebu Bekir b. Ebi Şeybe tahdis etti; dedi ki: Bize Muhammed b. Bişr tahdis etti; dedi ki: Bize Ubeydullah b. Ömer tahdis etti; Nafi'den; İbn Ömer'den; dedi ki: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bazen Kur'an okur, secde [ayetine] uğrar ve bizimle birlikte secde ederdi. Öyle ki, onun yanında [izdihamdan] sıkışırdık; hatta namaz dışında [olduğu halde] birimiz secde edecek bir yer bulamazdı.”