611_2. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ طَالِعَةٌ فِي حُجْرَتِي لَمْ يَفِئِ الْفَىْءُ بَعْدُ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَمْ يَظْهَرِ الْفَىْءُ بَعْدُ .
Bize Ebu Bekir b. Ebi Şeybe ve Amr en-Nâkıd tahdis etti. Amr: Bize Süfyan tahdis etti; dedi. Zühri'den; Urve'den; Aişe'den [naklettiğine göre]; şöyle dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ikindi namazını, güneş odamın içinde henüz parlarken, fey' (gölge) henüz [yükselip odayı] kaplamadan önce kılardı. Ebu Bekir ise: “Gölge henüz zahir olmamıştı (yükselmemişti)” dedi.