622. Hadis
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي دَارِهِ بِالْبَصْرَةِ حِينَ انْصَرَفَ مِنَ الظُّهْرِ وَدَارُهُ بِجَنْبِ الْمَسْجِدِ فَلَمَّا دَخَلْنَا عَلَيْهِ قَالَ أَصَلَّيْتُمُ الْعَصْرَ فَقُلْنَا لَهُ إِنَّمَا انْصَرَفْنَا السَّاعَةَ مِنَ الظُّهْرِ . قَالَ فَصَلُّوا الْعَصْرَ . فَقُمْنَا فَصَلَّيْنَا فَلَمَّا انْصَرَفْنَا قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " تِلْكَ صَلاَةُ الْمُنَافِقِ يَجْلِسُ يَرْقُبُ الشَّمْسَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ بَيْنَ قَرْنَىِ الشَّيْطَانِ قَامَ فَنَقَرَهَا أَرْبَعًا لاَ يَذْكُرُ اللَّهَ فِيهَا إِلاَّ قَلِيلاً " .
Bize Yahya b. Eyyub, Muhammed b. es-Sabbah, Kuteybe ve İbn Hucr tahdis etti; dediler ki: Bize İsmail b. Cafer tahdis etti; Alâ b. Abdurrahman'dan [naklettiğine göre]; o Basra'da öğle namazından çıktığı zaman Enes b. Malik'in evine girmiş —ki evi mescidin yanındaydı—. Onun yanına girdiğimizde: “İkindiyi kıldınız mı?” dedi. Biz de ona: “Biz öğleden daha şimdi çıktık” dedik. O [da]: “O halde ikindiyi kılın” dedi. Kalkıp kıldık. [Namazdan] çıkınca şöyle dedi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “İşte bu münafık namazıdır! Oturur, güneşi bekler; nihayet [güneş] şeytanın iki boynuzu arasına girdiğinde (batmaya yaklaştığında) kalkar da [kuşun yem toplaması gibi] dört rekat hızlıca kılar. Onlarda Allah'ı ancak pek az zikreder.”