670_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ، كِلاَهُمَا عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى الْفَجْرَ جَلَسَ فِي مُصَلاَّهُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ حَسَنًا .
Bize Ebû Bekr b. Ebû Şeybe anlattı; bize Vekî’, Süfyân’dan anlattı. Ebû Bekr [şöyle de] dedi: Bize Muhammed b. Bişr, Zekeriyyâ’dan anlattı; her ikisi de Simâk’tan; o da Câbir b. Semüre’den [naklederek]; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem sabah namazını kıldığında, güneş iyice (güzelce) doğana kadar namazgahında otururdu.