677_6. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ عَلَى سَرِيَّةٍ مَا وَجَدَ عَلَى السَّبْعِينَ الَّذِينَ أُصِيبُوا يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَ كَانُوا يُدْعَوْنَ الْقُرَّاءَ فَمَكَثَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى قَتَلَتِهِمْ .
Bize İbn Ebû Ömer anlattı; bize Süfyân, Âsım’dan [naklederek] anlattı; dedi ki: Enes’i şöyle derken işittim: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in, Bi’r-i Maûne günü musibete uğrayan ve kendilerine ‘Kurra’ denilen o yetmiş kişilik seriyye için üzüldüğü kadar başka hiçbir seriyye için üzüldüğünü görmedim. Onları öldürenlere bir ay boyunca beddua edip durdu.