2744_1. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ، سُوَيْدٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ أَعُودُهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَحَدَّثَنَا بِحَدِيثَيْنِ حَدِيثًا عَنْ نَفْسِهِ وَحَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ مِنْ رَجُلٍ فِي أَرْضٍ دَوِيَّةٍ مَهْلَكَةٍ مَعَهُ رَاحِلَتُهُ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَنَامَ فَاسْتَيْقَظَ وَقَدْ ذَهَبَتْ فَطَلَبَهَا حَتَّى أَدْرَكَهُ الْعَطَشُ ثُمَّ قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ فَأَنَامُ حَتَّى أَمُوتَ . فَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى سَاعِدِهِ لِيَمُوتَ فَاسْتَيْقَظَ وَعِنْدَهُ رَاحِلَتُهُ وَعَلَيْهَا زَادُهُ وَطَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَاللَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ الْعَبْدِ الْمُؤْمِنِ مِنْ هَذَا بِرَاحِلَتِهِ وَزَادِهِ " .
Bize Osmân b. Ebû Şeybe ve İshâk b. İbrâhîm anlattılar —lafız Osmân'ındır—. İshâk: "Bize haber verdi" dedi; Osmân ise: "Bize anlattı" dedi. [Her ikisi de]: Bize Cerîr, el-A'meş'ten; o, Umâre b. Umeyr'den; o da el-Hâris b. Süveyd'den [naklederek] anlattı; [el-Hâris] dedi ki: Hasta olduğu sırada ziyaret etmek üzere Abdullâh'ın [b. Mes'ûd] yanına girdim. [Abdullâh] bize iki hadis anlattı; hadislerden biri bizzat kendisinden, diğeri ise Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den idi. [Abdullâh] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in şöyle buyurduğunu işittim: "Allah'ın, mümin kulunun tövbesine olan sevinci; şu adamın [sevincinden] çok daha fazladır: [O adam] yanındaki binek hayvanı (râhile) üzerinde yiyeceği ve içeceği olduğu halde ıssız, helak edici bir arazide (ard-ı devviyye mehleke) bulunmaktadır. [Adam] uyur, uyandığında hayvanının gitmiş olduğunu görür. Onu arar, nihayet susuzluktan [bitkin düşer]. Sonra: 'Bulunduğum yere geri döneyim de ölene kadar uyuyayım' der. Ölmek üzere başını kolunun (sâid) üzerine koyar. Uyandığında bir de bakar ki hayvanı, üzerinde azığı, yiyeceği ve içeceğiyle yanındadır. İşte mümin kul tövbe ettiğinde Allah'ın [duyduğu] sevinç, bu adamın azığına ve devesine [kavuştuğundaki] sevincinden çok daha fazladır."