2891_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقَامًا مَا تَرَكَ شَيْئًا يَكُونُ فِي مَقَامِهِ ذَلِكَ إِلَى قِيَامِ السَّاعَةِ إِلاَّ حَدَّثَ بِهِ حَفِظَهُ مَنْ حَفِظَهُ وَنَسِيَهُ مَنْ نَسِيَهُ قَدْ عَلِمَهُ أَصْحَابِي هَؤُلاَءِ وَإِنَّهُ لَيَكُونُ مِنْهُ الشَّىْءُ قَدْ نَسِيتُهُ فَأَرَاهُ فَأَذْكُرُهُ كَمَا يَذْكُرُ الرَّجُلُ وَجْهَ الرَّجُلِ إِذَا غَابَ عَنْهُ ثُمَّ إِذَا رَآهُ عَرَفَهُ .
Bize Osmân b. Ebî Şeybe ve İshâk b. İbrâhim anlattılar. Osmân: 'Bize anlattı', İshâk ise: 'Bize haber verdi' dedi. [Onlara] Cerîr, el-A'meş'ten; o, Şakîk'ten; o da Huzeyfe'den [naklederek] anlattı. [Huzeyfe] şöyle dedi: 'Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem aramızda [bir konuşma için] ayağa kalktı; o durduğu yerde [o andan itibaren] kıyamet kopuncaya kadar olacak hiçbir şeyi bırakmadan hepsini anlattı. Onu belleyen belledi, unutan da unuttu. Şu arkadaşlarım da onu bilmektedirler. Gerçekten de [Nebi'nin anlattığı] bir şeyi unutmuş olabiliyorum ama bir adamın, [uzun süre] yanından uzak kalan bir adamın yüzünü tekrar gördüğünde tanıması gibi, ben de [o olayı] gördüğümde hemen hatırlıyorum.'