3030_2. Hadis
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، { أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ} قَالَ كَانَ نَفَرٌ مِنَ الإِنْسِ يَعْبُدُونَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ فَأَسْلَمَ النَّفَرُ مِنَ الْجِنِّ . وَاسْتَمْسَكَ الإِنْسُ بِعِبَادَتِهِمْ فَنَزَلَتْ { أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ}
Bana Ebû Bekir b. Nâfi' el-Abdî anlattı; bize Abdurrahmân anlattı; bize Süfyân, el-A'meş'ten, o İbrâhîm'den, o Ebû Ma'mer'den, o da Abdullâh'tan [naklen] anlattı; [Abdullâh] “Onların dua ettikleri o kimseler de Rablerine yaklaşmaya vesile ararlar” [el-İsrâ 17/57] [âyeti hakkında] şöyle dedi: İnsanlardan bir grup, cinlerden bir gruba ibadet ediyordu. Cinlerden olan grup Müslüman oldu; insanlar ise onlara ibadet etmeye devam ettiler. Bunun üzerine “Onların dua ettikleri o kimseler de Rablerine yaklaşmaya vesile ararlar” [âyeti] indi.