685_3. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ الصَّلاَةَ، أَوَّلَ مَا فُرِضَتْ رَكْعَتَيْنِ فَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ وَأُتِمَّتْ صَلاَةُ الْحَضَرِ . قَالَ الزُّهْرِيُّ فَقُلْتُ لِعُرْوَةَ مَا بَالُ عَائِشَةَ تُتِمُّ فِي السَّفَرِ قَالَ إِنَّهَا تَأَوَّلَتْ كَمَا تَأَوَّلَ عُثْمَانُ .
Bana Ali b. Haşrem anlattı; bize İbn Uyeyne, Zührî’den; o Urve’den; o da Âişe’den [naklederek] haber verdi; [Âişe] şöyle dedi: Namaz ilk farz kılındığında ikişer rekat idi. Sonra sefer namazı [olduğu gibi] bırakıldı, hazar namazı ise tamama erdirildi. Zührî dedi ki: Urve’ye: “Âişe’nin seferde [namazı] tam kılmasının sebebi nedir?” dedim. O: “Şüphesiz o da Osmân’ın tevil ettiği (yorumladığı) gibi tevil etti” dedi.