724_2. Hadis
وَحَدَّثَنِيهِ عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ مُسْهِرٍ، ح وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَاهُ عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ .
Bana onu Ali b. Hucr de anlattı; bize Ali -yani İbn Müshir- anlattı. (H) Bize Ebû Küreyb de anlattı; bize Ebû Üsâme anlattı. (H) Bize Ebû Bekr, Ebû Küreyb ve İbn Numeyr, Abdullah b. Numeyr’den [naklederek] anlattılar. (H) Bize Amr en-Nâkid de anlattı; bize Vekî’ anlattı; hepsi Hişâm’dan bu isnad ile [naklettiler]. Ebû Üsâme’nin hadisinde: “Şafak söktüğünde (fecir doğduğunda)” [lafzı yer almaktadır].