724_4. Hadis
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَمْرَةَ، تُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا كَانَتْ تَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ فَيُخَفِّفُ حَتَّى إِنِّي أَقُولُ هَلْ قَرَأَ فِيهِمَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ .
Bize Muhammed b. el-Müsenna anlattı; bize Abdülvehhâb anlattı; dedi ki: Yahyâ b. Saîd’i [şöyle] derken işittim: Bana Muhammed b. Abdurrahman haber verdi; o Amre’nin Âişe’den [naklederek] anlattığını işitmiş; [Âişe] şöyle derdi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem sabahın iki rekat [sünnetini] o kadar hafif kılardı ki, kendi kendime: ‘Onda Ümmü’l-Kur’ân’ı (Fâtiha’yı) okudu mu [acaba]?’ derdim.