743_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ فَإِنْ كُنْتُ مُسْتَيْقِظَةً حَدَّثَنِي وَإِلاَّ اضْطَجَعَ .
Bize Ebû Bekr b. Ebû Şeybe, Nasr b. Ali ve İbn Ebû Ömer anlattılar. Ebû Bekr: Bize Süfyân b. Uyeyne, Ebü’n-Nadr’dan; o Ebû Seleme’den; o da Âişe’den [naklederek] anlattı; [Âişe] şöyle dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem sabahın iki rekat [sünnetini] kıldığında, eğer ben uyanıksam benimle konuşurdu; uyanık değilsem [müezzin gelene kadar] uzanırdı.