Cuma Kitabı

Müslim · Sahih-i Müslim (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

852_2. Hadis

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لاَ يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ." وَقَالَ بِيَدِهِ يُقَلِّلُهَا يُزَهِّدُهَا

Bize Zuheyr b. Harb anlattı; bize İsmail b. İbrâhîm anlattı; bize Eyyûb anlattı; Muhammed’den; Ebû Hureyre’den; dedi ki: Ebû’l-Kâsım sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz Cuma gününde öyle bir saat vardır ki, Müslüman bir kimse namazda ayakta iken o saate denk gelir de Allah’tan bir hayır isterse, Allah ona mutlaka onu verir.” Ve eliyle o vaktin azlığına işaret etti.