852_5. Hadis
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلاَّمٍ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ، - يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لا يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا خَيْرًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " . قَالَ وَهِيَ سَاعَةٌ خَفِيفَةٌ
Bize Abdurrahman b. Sellâm el-Cumahî anlattı; bize er-Rebî' -yani İbn Müslim- anlattı; Muhammed b. Ziyâd’dan; Ebû Hureyre’den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den; buyurdu ki: “Şüphesiz Cuma gününde öyle bir saat vardır ki, Müslüman bir kimse o saatte Allah’tan bir hayır isterse, Allah ona mutlaka onu verir.” [Ravi] dedi ki: “O, kısa bir süredir.”