867_3. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ النَّاسَ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيُثْنِي عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ يَقُولُ " مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَخَيْرُ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ " . ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe anlattı; bize Vekî' anlattı; Sufyân’dan; Cafer’den; babasından; Câbir’den; dedi ki: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem insanlara hutbe verirken Allah’a layık olduğu şekilde hamd ve senada bulunur, sonra şöyle buyururdu: ‘Allah kime hidayet ederse onu saptıracak yoktur; kimi de saptırırsa ona hidayet edecek yoktur. Sözlerin en hayırlısı Allah’ın Kitabı’dır.’” Sonra [ravi] es-Sekafî’nin hadisi gibi hadisi sevk etti.