895_3. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَعَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ . غَيْرَ أَنَّ عَبْدَ الأَعْلَى قَالَ يُرَى بَيَاضُ إِبْطِهِ أَوْ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ .
Bize Muhammed b. el-Musennâ anlattı; bize İbn Ebî Adiy ve Abdülalâ, Saîd’den; Katâde’den; Enes’ten [naklettiler]; [naklettiğine göre]: “Allah’ın Nebisi sallallâhu aleyhi ve sellem, yağmur duası hariç hiçbir duasında ellerini koltuk altlarının beyazlığı görünecek kadar kaldırmazdı.” Şu kadar var ki Abdülalâ: “Koltuk altının beyazlığı veya koltuk altlarının beyazlığı görününceye kadar” diyerek rivayet etti.