11. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ، عَنْ مَرْوَانَ الأَصْفَرِ، قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَىْءٌ يَسْتُرُكَ فَلاَ بَأْسَ .
Bize Muhammed b. Yahyâ b. Fâris anlattı; [dedi ki:] Bize Safvân b. Îsâ anlattı; el-Hasen b. Zekvân'dan; o Mervân el-Asfer'den naklen anlattı; [Mervân] dedi ki: İbn Ömer'i devesini kıbleye karşı çöktürürken, sonra da [devesine] doğru oturup bevlederken gördüm. Ona: “Ey Ebû Abdurrahmân! Bu [davranış] yasaklanmadı mı?” dedim. O: “Evet, ancak bu sadece açık arazide [bir sütre/engel yokken] yasaklandı. Seninle kıble arasında seni örten bir şey olduğu zaman bir sakınca yoktur.” dedi.