162. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْىِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلاَهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِ .
Bize Muhammed b. el-Alâ anlattı; bize Hafs -yani İbn Gıyâs- anlattı; el-A’meş’ten; Ebû İshak’tan; Abdühayr’dan; Ali radıyallahu anh’ten; [nakledildiğine göre] o şöyle demiştir: "Şayet din akli görüşe [re'y] göre olsaydı, mestin altını meshetmek üstünü meshetmekten daha evla olurdu. Hâlbuki ben Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i mestlerinin üst kısmı [zâhir] üzerine meshederken gördüm."