270. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غُرَابٍ، أَنَّ عَمَّةً، لَهُ حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا، سَأَلَتْ عَائِشَةَ قَالَتْ إِحْدَانَا تَحِيضُ وَلَيْسَ لَهَا وَلِزَوْجِهَا إِلاَّ فِرَاشٌ وَاحِدٌ قَالَتْ أُخْبِرُكِ بِمَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ لَيْلاً وَأَنَا حَائِضٌ فَمَضَى إِلَى مَسْجِدِهِ - قَالَ أَبُو دَاوُدَ تَعْنِي مَسْجِدَ بَيْتِهِ - فَلَمْ يَنْصَرِفْ حَتَّى غَلَبَتْنِي عَيْنِي وَأَوْجَعَهُ الْبَرْدُ فَقَالَ " ادْنِي مِنِّي " . فَقُلْتُ إِنِّي حَائِضٌ . فَقَالَ " وَإِنْ اكْشِفِي عَنْ فَخِذَيْكِ " . فَكَشَفْتُ فَخِذَىَّ فَوَضَعَ خَدَّهُ وَصَدْرَهُ عَلَى فَخِذَىَّ وَحَنَيْتُ عَلَيْهِ حَتَّى دَفِئَ وَنَامَ .
Bize Abdullah b. Mesleme anlattı; bize Abdullah —yani İbn Ömer b. Gânim— anlattı; Abdurrahman’dan —yani İbn Ziyâd—; Umâre b. Gurâb’dan; halası ona, Âişe’ye şöyle sorduğunu anlatmıştır: “‘Bizden biri adet (hayız) gördüğünde kendisi ve kocası için tek bir yataktan (firâş) başka bir şey yoksa [ne yapmalı]?’ Âişe şöyle dedi: ‘Sana Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in ne yaptığını anlatayım: Ben adetliyken bir gece eve girdi ve mescidine —Ebû Dâvûd der ki: Yani evindeki namaz kıldığı yere— geçti. Ben uyuyakalıncaya kadar oradan çıkmadı. Soğuk onu rahatsız edince: ‘Bana yaklaş’ buyurdu. Ben: ‘Adetliyim’ deyince, o: ‘Adetli olsan da [fark etmez]; uyluklarını (fahhiz) aç’ buyurdu. Ben de uyluklarımı açtım; yanağını ve göğsünü uyluklarımın üzerine koydu. O ısınıp uyuyuncaya kadar ben de onun üzerine kapandım.’”