1960. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ أَبَا مُعَاوِيَةَ، وَحَفْصَ بْنَ غِيَاثٍ، حَدَّثَاهُ - وَحَدِيثُ أَبِي مُعَاوِيَةَ، أَتَمُّ - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ صَلَّى عُثْمَانُ بِمِنًى أَرْبَعًا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ عُمَرَ رَكْعَتَيْنِ زَادَ عَنْ حَفْصٍ وَمَعَ عُثْمَانَ صَدْرًا مِنْ إِمَارَتِهِ ثُمَّ أَتَمَّهَا . زَادَ مِنْ هَا هُنَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ثُمَّ تَفَرَّقَتْ بِكُمُ الطُّرُقُ فَلَوَدِدْتُ أَنَّ لِي مِنْ أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ رَكْعَتَيْنِ مُتَقَبَّلَتَيْنِ . قَالَ الأَعْمَشُ فَحَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ قُرَّةَ عَنْ أَشْيَاخِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ صَلَّى أَرْبَعًا قَالَ فَقِيلَ لَهُ عِبْتَ عَلَى عُثْمَانَ ثُمَّ صَلَّيْتَ أَرْبَعًا قَالَ الْخِلاَفُ شَرٌّ .
Bize Müsedded anlattı; Ebu Muaviye ve Hafs b. Gıyâs ona anlatmışlar —Ebu Muaviye'nin hadisi daha tamdır—; A'meş'ten; İbrahim'den; Abdurrahman b. Yezid'den; dedi ki: Osman Minâ'da namazı dört rekat kıldı. Abdullah b. Mes'ud şöyle dedi: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte iki rekat, Ebu Bekir ile birlikte iki rekat, Ömer ile birlikte iki rekat kıldım.” Hafs'tan gelen rivayette şu ekleme vardır: “Osman ile birlikte de hilafetinin başlarında iki rekat kıldım, sonra o namazı tamamladı.” Ebu Muaviye'den gelen rivayette şunlar da eklendi: “Sonra yollarınız ayrıldı. Keşke şu dört rekatın yerine kabul edilmiş iki rekatım olsaydı!” A'meş şöyle dedi: Muaviye b. Kurre bana hocalarından; Abdullah'ın da dört rekat kıldığını haber verdi. Ona: “Osman'ı ayıpladın, sonra kendin de dört rekat kıldın!” denildi. Abdullah: “Ayrılık kötüdür” dedi.