2114. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، فِي رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً فَمَاتَ عَنْهَا وَلَمْ يَدْخُلْ بِهَا وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا الصَّدَاقَ فَقَالَ لَهَا الصَّدَاقُ كَامِلاً وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ وَلَهَا الْمِيرَاثُ . فَقَالَ مَعْقِلُ بْنُ سِنَانٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِهِ فِي بِرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ .
Bize Osman b. Ebi Şeybe anlattı; bize Abdurrahman b. Mehdî anlattı; Süfyan'dan; Firâs'tan; Şa'bî'den; Mesruk'tan; Abdullah'tan; bir kadınla evlenip de onunla zifafa girmeden ve ona mehir belirlemeden vefat eden adam hakkındaki hükmü sorduklarında şöyle dedi: “Kadına mehrin tamamı verilir, üzerine iddet beklemek düşer ve kocasından miras alır.” Bunun üzerine Ma'kıl b. Sinân: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in Birve' binti Vâşık hakkında böyle hükmettiğini işitmiştim” dedi.