2292. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَقَدْ عَابَتْ ذَلِكَ عَائِشَةُ - رضى الله عنها - أَشَدَّ الْعَيْبِ يَعْنِي حَدِيثَ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ وَقَالَتْ إِنَّ فَاطِمَةَ كَانَتْ فِي مَكَانٍ وَحْشٍ فَخِيفَ عَلَى نَاحِيَتِهَا فَلِذَلِكَ رَخَّصَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Bize Süleymân b. Dâvûd anlattı; bize İbn Vehb anlattı; bize Abdurrahmân b. Ebî’z-Zinâd anlattı; Hişâm b. Urve’den; babasından [nakledildiğine göre] şöyle demiştir: “Âişe radıyallahu anhâ, Fâtıma bint Kays’ın hadisini çok şiddetli bir şekilde eleştirdi ve şöyle dedi: ‘Fâtıma tekinsiz bir yerde oturuyordu; onun güvenliğinden endişe edildi. Bu sebeple Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona ruhsat verdi.’”