2301. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَسْعُودٍ، حَدَّثَنَا شِبْلٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، قَالَ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ نَسَخَتْ هَذِهِ الآيَةُ عِدَّتَهَا عِنْدَ أَهْلِهِ فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ وَهُوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى { غَيْرَ إِخْرَاجٍ } قَالَ عَطَاءٌ إِنْ شَاءَتِ اعْتَدَّتْ عِنْدَ أَهْلِهِ وَسَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى { فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ } قَالَ عَطَاءٌ ثُمَّ جَاءَ الْمِيرَاثُ فَنَسَخَ السُّكْنَى تَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ .
Bize Ahmed b. Muhammed el-Mervezî anlattı; bize Mûsâ b. Mes’ûd anlattı; bize Şibl anlattı; İbn Ebî Necîh’ten; Atâ, İbn Abbâs’ın şöyle dediğini nakletti: “Bu ayet, kadının iddetini kocasının ailesinin yanında geçirme zorunluluğunu neshetmiştir; artık dilediği yerde iddet bekleyebilir. Bu, Allah Teâlâ’nın: { غَيْرَ إِخْرَاجٍ } ‘...evlerinden çıkarılmadan...’ buyruğu ile ilgilidir.” Atâ şöyle dedi: “Kadın dilerse kocasının ailesinin yanında iddet bekler ve kendisine vasiyet edilen meskende oturur; dilerse de oradan çıkar. Bu, Allah Teâlâ’nın: { فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ } ‘...Eğer kendiliklerinden çıkarlarsa, onların yaptıklarından dolayı size bir günah yoktur.’ buyruğu sebebiyledir.” Atâ şöyle devam etti: “Daha sonra miras ayeti geldi ve mesken hakkını neshetti; [artık kadın] dilediği yerde iddet bekler.”