2357. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى أَبُو مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ، أَخْبَرَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، - يَعْنِي ابْنَ سَالِمٍ - الْمُقَفَّعُ - قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقْبِضُ عَلَى لِحْيَتِهِ فَيَقْطَعُ مَا زَادَ عَلَى الْكَفِّ وَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَفْطَرَ قَالَ " ذَهَبَ الظَّمَأُ وَابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ وَثَبَتَ الأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ " .
Abdullah b. Muhammed b. Yahyâ Ebû Muhammed bize haber verdi, Ali b. el-Hasan bize haber verdi, el-Husayn b. Vâkid bana bildirdi, Mervân –yani İbn Sâlim– el-Mukaffa‘ şöyle nakletti: İbn Ömer’i sakalını (eliyle) tutarken gördüm; bir kabzadan (avuç içinden) fazla olan kısmını keserdi. (İbn Ömer) şöyle dedi: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem iftar ettiği vakit şöyle derdi: "Susuzluk gitti, damarlar ıslandı ve inşallah (ecir) kesinleşti."