2385. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ هَشِشْتُ فَقَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَنَعْتُ الْيَوْمَ أَمْرًا عَظِيمًا قَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ . قَالَ " أَرَأَيْتَ لَوْ مَضْمَضْتَ مِنَ الْمَاءِ وَأَنْتَ صَائِمٌ " . قَالَ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ فِي حَدِيثِهِ قُلْتُ لاَ بَأْسَ بِهِ . ثُمَّ اتَّفَقَا قَالَ " فَمَهْ " .
Ahmed b. Yûnus bize haber verdi, el-Leys bize haber verdi (H). Bize Îsâ b. Hammâd haber verdi, el-Leys b. Sa‘d bize bildirdi, Bukeyr b. Abdullah’tan, Abdülmelik b. Saîd’den, (o da) Câbir b. Abdullah’tan şöyle nakletti: Ömer b. el-Hattâb şöyle dedi: (Bir gün) neşeli bir anımda oruçlu olduğum hâlde (eşimi) öptüm. (Sonra gidip): "Ey Allah’ın Resûlü! Bugün büyük bir iş yaptım; oruçlu olduğum hâlde (eşimi) öptüm," dedim. Resûlullah: "Oruçlu olduğun hâlde ağzına su verip çalkalasan –ne dersin?– (orucun bozulur mu?)" buyurdu. Îsâ b. Hammâd kendi rivayetinde (Ömer’in): "Onda bir beis yoktur (bozulmaz), dedim," şeklinde nakletti. Sonra (her iki ravi de şu söz üzerinde) ittifak ettiler: (Resûlullah): "Öyleyse (endişelenecek) ne var?" buyurdu.