2470. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَبُّويَةَ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ صَفِيَّةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُعْتَكِفًا فَأَتَيْتُهُ أَزُورُهُ لَيْلاً فَحَدَّثْتُهُ ثُمَّ قُمْتُ فَانْقَلَبْتُ فَقَامَ مَعِي لِيَقْلِبَنِي - وَكَانَ مَسْكَنُهَا فِي دَارِ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ - فَمَرَّ رَجُلاَنِ مِنَ الأَنْصَارِ فَلَمَّا رَأَيَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَسْرَعَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " عَلَى رِسْلِكُمَا إِنَّهَا صَفِيَّةُ بِنْتُ حُيَىٍّ " . قَالاَ سُبْحَانَ اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنَ الإِنْسَانِ مَجْرَى الدَّمِ فَخَشِيتُ أَنْ يَقْذِفَ فِي قُلُوبِكُمَا شَيْئًا " . أَوْ قَالَ " شَرًّا " .
Bize Ahmed b. Muhammed b. Şebbûye el-Mervezî anlattı, [ona da] Abdurrezzâk anlattı, [ona da] Ma’mer haber verdi, ez-Zührî’den, [o da] Ali b. Hüseyin’den, [o da] Safiyye’den [naklettiğine göre] o [şöyle] demiştir: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem itikâfta iken geceleyin onu ziyarete gittim ve onunla bir süre konuştum. Sonra geri dönmek üzere ayağa kalktım. O da beni [evime] ulaştırmak için benimle birlikte ayağa kalktı. -Onun meskeni Üsâme b. Zeyd’in evindeydi.- [Derken] Ensar’dan iki adam oradan geçti. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’i görünce [adımlarını] hızlandırdılar. Bunun üzerine Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem [onlara]: “Aceleniz olmasın (yavaş olun)! [Bu yanımdaki] Safiyye bint Huyay’dır” buyurdu. Onlar: “Sübhanallâh ey Allah’ın Resulü! [Sana karşı hiç şüphemiz olur mu?]” dediler. [Peygamber]: “Şüphesiz ki şeytan insanda kanın damarda dolaştığı gibi dolaşır. Sizin kalplerinize bir şey [şüphe] -veya ‘şer’ buyurdu- atmasından korktum” buyurdu.