2595. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، قَالَ كَانَ شِعَارُ الْمُهَاجِرِينَ عَبْدُ اللَّهِ وَشِعَارُ الأَنْصَارِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ .
Saîd b. Mansûr bize anlattı; bize Yezîd b. Hârûn, el-Haccâc'dan anlattı; Katâde'den; Hasan'dan; o Semure b. Cündüb'den [naklederek] rivayet ettiğine göre şöyle demiştir: Muhacirlerin (savaş alanında birbirlerini tanımak için kullandıkları) parolası "Abdullah", Ensar'ın parolası ise "Abdurrahman" idi.