2598. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلاَنَ، حَدَّثَنِي سَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ قَالَ " اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الأَهْلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الأَهْلِ وَالْمَالِ اللَّهُمَّ اطْوِ لَنَا الأَرْضَ وَهَوِّنْ عَلَيْنَا السَّفَرَ " .
Müsedded bize anlattı; bize Yahyâ anlattı; bize Muhammed b. Ajlân anlattı; bana Saîd el-Makburî, Ebû Hüreyre'den [naklederek] rivayet ettiğine göre şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem yolculuğa çıktığında şöyle dua ederdi: "Allah'ım! Yolculukta yoldaş (koruyucu), geride kalan aile efradı için de vekil Sensin. Allah'ım! Yolun meşakkatinden, üzücü bir dönüşten, aile ve malda kötü bir manzara ile karşılaşmaktan Sana sığınırım. Allah'ım! Yeryüzünü bizim için dür (yolu kısalt) ve yolculuğu bize kolaylaştır."