2682. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ الْمُقَدَّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي السِّجِسْتَانِيَّ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَهَذَا، لَفْظُهُ ح وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَتِ الْمَرْأَةُ تَكُونُ مِقْلاَتًا فَتَجْعَلُ عَلَى نَفْسِهَا إِنْ عَاشَ لَهَا وَلَدٌ أَنْ تُهَوِّدَهُ فَلَمَّا أُجْلِيَتْ بَنُو النَّضِيرِ كَانَ فِيهِمْ مِنْ أَبْنَاءِ الأَنْصَارِ فَقَالُوا لاَ نَدَعُ أَبْنَاءَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَىِّ } قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْمِقْلاَتُ الَّتِي لاَ يَعِيشُ لَهَا وَلَدٌ .
Muhammed b. Ömer b. Ali el-Mukaddemî bize anlattı; dedi ki: Bize Eş'as b. Abdullah (Sücistânî) anlattı. (H) Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı; bize İbn Ebî Adî anlattı -metin ona aittir-. (H) Bize el-Hasen b. Ali anlattı; bize Vehb b. Cerîr, Şu'be'den anlattı; o Ebû Bişr'den; o Saîd b. Cübeyr'den; o da İbn Abbâs'tan [naklederek] şöyle demiştir: (Cahiliye devrinde Ensar'dan) çocuğu yaşamayan (mıklât) kadınlar; "Eğer çocuğum sağ kalırsa onu Yahudi yapacağım" diye adakta bulunurlardı. (Medine'deki) Benî Nadîr Yahudileri sürgün edildiğinde, onların arasında Ensar'ın bu şekilde Yahudileşmiş çocukları da vardı. (Müslüman olan Ensar): "Biz çocuklarımızı onlara bırakmayız" dediler. Bunun üzerine Aziz ve Celil olan Allah şu ayeti indirdi: "Dinde zorlama yoktur; artık hidayet dalâletten (doğru yanlıştan) ayrılmıştır." (Bakara, 256). Ebû Dâvûd dedi ki: "Mıklât", (peş peşe) çocuğu ölen kadındır.